सय

बदली झाल्याची वार्ता ऐकली आणि मी सुन्न झाले. चांगल्या शहरातून छोट्या तालुक्याच्या गावाला बदली होण्याचे काय दुःख असते ते बदलीवाल्यांनाच ठाऊक !एका रविवारी संध्याकाळी आम्ही त्या गावात दाखल झालो. आदिवासीच भाग. त्यांचेच छोटे छोटे घरं. रस्ते नाहीच. लहानशी बाजारपेठ. ह्यामुळे प्रथमदर्शनी तरी त्या गावाबद्दल मत वाईट झाले. शहरातील स्वच्छ मोठे रस्ते, उंच इमारती, आम्ही रहात... Continue Reading →

गाभुळ

आजही सुनेला गाभुळलेली चिंच देताना मास्तरांना चंदी ची सय आली आणि त्यांचा हात थरथरला.. पटकन स्वतःला सावरत मास्तर माजघरातून ओटीवर आले.समोर अंगण्यात उभी चिंच त्यांना जणू आठवणींची पालवी देत असावी असे ते गतकाळात हरवून गेले. मास्तर नुकतेच अकरावी मॅट्रिक नंतर डिएड ची परीक्षा पास झाले होते. राजापूरच्या सरकारी शाळेत शिक्षक म्हणून रुजूही झाले होते. वर्गात... Continue Reading →

आठवणीतले बालपण

"उठा रे दोघ, लवकर उठायचं जरा व्यायाम करायचा, सगळं आवरून अभ्यासाला बसायचं, सकाळी सकाळी अभ्यास चांगला लक्षात राहतो." दादांची हाक ऐकू आली. की आम्ही डोळे चोळत उठून बसायचो. माझे वडिल 'नेव्ही' मध्ये असल्याने कडक शिस्तीचे, कमालीची स्वच्छता ठेवणारे, कामे वेळेत झालीच पाहिजेत, कधीही आळसाने दादा झोपलेत असे आम्ही पाहिलेले आठवत नाही, कायम कामात असलेले. आपल्या... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

Create your website with WordPress.com
सुरु करूया