आबामास्तरांचे प्रेमकाव्य

सकाळी सहा वाजताच आबा मास्तरांचा फोन आला. अरे तुमच्या त्या काव्यमैफलीला आलो अन् सगळा घोळ होऊन बसला. कुठून बुद्धी झाली. नको त्या संकटात अडकलो बघ. तू ताबडतोब मला देवळाच्या पारावर भेट. कालपासून मी घर सोडलंय.मी मात्र विचारात पडलो. काव्य मैफलीचा आणि घर साडण्याचा काय संबंध, पण आबामास्तरांचा खोल गेलेला आवाज ऐकून मला त्यांची चिंता वाटू... Continue Reading →

नि:शब्द

त्याच्या प्रश्नाचे आस्माने काही उत्तर देणे अपेक्षित आहे असे तिला वाटत नव्हते. ती स्वत:तच मग्न होती."कितीला दिला हा दिवा ?" त्याने पुन्हा विचारले.पण कुठलेही उत्तर न देता ती स्वत:च रमली होती. त्याला खुप आश्चर्य वाटले. मातीची सुंदर सुंदर भांडी, कुंड्या अनेक गोष्टी दिसत होत्या. पाहिलं की घ्याव असं वाटावं इतकी कलात्मकता होती त्या वस्तुंमधे. सगळे... Continue Reading →

लव्ह बर्ड्स

प्राजक्ता रुद्रवार आज सकाळपासुन तिसरयांदा सासुबाई म्हणाल्या होत्या, "पुर्वा ह्या लव्ह बर्ड जोडीतली ही मादी पिल्लं देत नाहिये तर दुसरी मादी तरी आणा...नुसती जोडीने सोबत रहाते पण कधी पिल्लं देणार देव जाणे..." पुर्वाच्या डोळ्यात पाणी आलं असणार हे तिच्याकडे न पहाताच निखिलच्या लक्षात आलं होतं. आईला पण काय तो लव्ह बर्ड्सच्या पिल्लांमधे इतका इंट्रेस्ट आहे... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

Create your website with WordPress.com
सुरु करूया