मूठ माती

ओबड-धोबड खाचखळग्याचा रस्ता कापत गाडी पुढे धावत व्हंती. गाडीत निपचिप शरीराचीवळकुंडी करून पडलेल्या पमानं डोळे गच्च मिटले असले तरी गाडीच्या प्रत्येक गचक्यासरशी तिच्या आयुष्यातला एक एक गचका त्या गाडी सारखाच डोळ्यासमोर हेलकावे घीत व्हंता. खड्ड्यांनीच भरलेल्या आपल्या आयुष्याचा रस्ता आता तुडवायला नकं झालंय… पण ही माणसं का घीऊन चालले असतील? जगानं अव्हेरलेल्या जीवाला जवळ करणारी... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

Create your website with WordPress.com
सुरु करूया