एक फुल, चार हाप

पुण्याच्या एस.टी. बसस्थानकावरून शिरूरकडे बस धावू लागली.बस माणसांनी खचाखच भरली होती.शहरातून काही खरेदी करून माणसे गावाकडे चालली असल्यानं एस.टी.बसमध्ये अधूनमधून काही बोचकी,पिशव्या,काही खोकी मांडून माणसं विसावली होती.उभे राहून प्रवास करणारे मात्र राजेशाही थाटात आसनस्थ झालेल्या व्यक्तिकडे बघून उगाचच नाक - डोळे मोडीत होते.अशा उभ्या राहिलेल्या प्रवाशांमध्ये सुमारे सत्तर - पंच्चाहत्तरच्या वयाचा टप्पा पार केलेली एक... Continue Reading →

खिडकी

दर महिन्याच्या बावीस तारखेला मासिक उपक्रमाअंतर्गत शब्दवेल साहित्य समुहात मी बिल्लोरीकिरण या शीर्षकाअंतर्गत मी कथा लिहायला सुरूवात केली . माझे स्नेही श्री. प्रवीणजी बोपुलकर शब्दवेल समूह प्रमुख यांना मी माझा मनोदय सांगितला तसे त्यांनी लगेच " ताई , लिहा ना समूहासाठी , दैनिक , साप्ताहिक , मासिक तुम्हांला जसे जमेल तसे कथा , कविता ,... Continue Reading →

ऋतूची कार्यतत्परता

   आज ऑफिसला उशीर झाला होता. सीमा घाईने स्वतःची नि मुलांच्या शाळेची तयारी करत होती. आनंद नेहमीप्रमाणे टूरवर गेला होता. महिन्यातून पंधरा दिवस तो टूरवरच असायचा. त्यामुळे घराची सर्व जबाबदारी सीमालाच सांभाळावी लागत होती. मुले लहान असल्याने त्यांची शाळेची तयारी, गृहपाठ, प्रकल्प तीच पहात असे. शिवाय हल्ली तिच्या ऑफिसचे कामही खूप वाढले होते. बॉसने गेल्या... Continue Reading →

रथ

            आप्पासाहेब बिल्डिंगच्या खालच्या कट्यावर रथाची वाट पहात बसले होते. आज ते आणि त्यांचा मित्र वसंता त्यांच्या लाडक्या नानाला भेटायला जाणार होते. या सर्व मित्रांना 'रथ' ही पर्वणीच ठरली होती. खरंतर आप्पांच्या घरी दोन मर्सिडीज होत्या. लोक त्यांना म्हणतही 'घरच्या एवढ्या गाड्या सोडून तुम्ही तुमच्या रथातून काय सगळीकडे फिरता ?... Continue Reading →

तहान

     करुणा निकेतन क्रेशच्या पायर्‍या उतरून जस्मीन खाली आली आणि पाठोपाठ क्रेशमधील सारी जणही आली. गेटपर्यंत. तिला निरोप द्यायला. गेटच्या बाहेर सुनीता केव्हाची टॅक्सी थांबवून उभी होती. जस्मीनचे पाय मात्र तिथून निघता निघत नव्हते. पावले काशी जडशीळ झाली होती. क्रेशच्या दृष्टीने आत्ताचा क्षण ऐतिहासिक महत्वाचा होता. पंचवीस वर्षापूर्वी क्रेशने आपल्यात सामावून घेतलेली छोटी चिमखडी... Continue Reading →

खुमखुमी

ग्रामपंचायतीची निवडणूक जाहीर झाली. तसं आमच्या डोंगरवाडीचं वातावरण नेहमीसारखं तापू लागलं. भावकी, आळी, नातंगोतं अन् खाजगी देणघेणं अशा संबंधातून सरळ सरळ गावाचं दोन तुकडं झालं. शेतात खुरपणीला जाणाऱ्या बायकाही आपल्याच पार्टीच्या माणसाकडं जावू लागल्या.गावातला नासका नारळ म्हंजी सदा काळतोंडे. तसं गावात काळतोंड्याचं एकच घर, पण त्याच्या घरचा एक मेंबर ठरलेलाच असायचा. प्रत्येक निवणुकीत दोनच पॅनल.... Continue Reading →

सय

बदली झाल्याची वार्ता ऐकली आणि मी सुन्न झाले. चांगल्या शहरातून छोट्या तालुक्याच्या गावाला बदली होण्याचे काय दुःख असते ते बदलीवाल्यांनाच ठाऊक !एका रविवारी संध्याकाळी आम्ही त्या गावात दाखल झालो. आदिवासीच भाग. त्यांचेच छोटे छोटे घरं. रस्ते नाहीच. लहानशी बाजारपेठ. ह्यामुळे प्रथमदर्शनी तरी त्या गावाबद्दल मत वाईट झाले. शहरातील स्वच्छ मोठे रस्ते, उंच इमारती, आम्ही रहात... Continue Reading →

धनी

गुहागर-विजापूर रस्त्याच्या चौपदरीकरणाला सुरवात झाली होती. शेकडो वर्षांपासून मायेची सावली देणार्‍या मोठ-मोठ्या वडांच्या झाडांची जणू कत्तलच सुरू होती. मुळापासून तोडलेले झाड रस्त्यावर पडल्यानंतर होणारा कडऽऽ कडऽऽ आवाज मन अस्वस्थ करत होता. झाडांची तोड जवळच असलेल्या नागांवमध्ये सुरू होती.गावातली बरीचशी कुटुंब रस्त्याकडेला आपआपल्या शेतात राहत होती. असंच जिजाआक्काच कुटुंब रस्त्याकडेला स्थिरावलेलं. जिजाक्का साठ वर्षांपूर्वी इथं नांदायला... Continue Reading →

संध्या आयुष्याची

 पावसाची रिपरिप चालू होती पण अचानक वाढली. छत्री होती हातात..  पण जरा जोरातच पाऊस आला म्हणून रस्त्याच्या कडेला असलेल्या एका पत्र्याच्या शेड च्या आडोशाला थांबलो... छत्री मिटवली. छत्री घेऊन सुध्दा थोडं डोकं भिजलं होतं.. तसं मी डोकं हाताने झाडाले. केसातलं पाण्याचं तुषार उडालं. तिन्ही सांज झाली होती. चिलटं चावत होती. त्यामुळे पावसाचं सर्वाट कमी आल्या... Continue Reading →

संवाद

"खरंच माझी आई पण काँलेजमधे जाणार का टिचर?...मी सांभाळेन लहान भावंडाना, संध्याकाळचा स्वयंपाक पण करेन टिचर... आईला नक्की काँलेजमधे शिकवा..." बारा वर्षांच्या अंशुचा उत्साह बघुन मुनासोबत टिचरचेही डोळे भरुन आले. पोटाची खळगी भरण्यासाठी परप्रांतातुन कुटुंबासोबत तिशीतली मुना पुण्यात रहायला आली होती. शिक्षण काहीच नव्हतं. नवरा बांधकामावर मजुर, सहा मुलं, साधारण 3 वर्षे ते 12 वर्षे वयाची.... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

Create your website with WordPress.com
सुरु करूया