एक वारी आशीही..

सकाळ पासून राधाक्का शुन्यातच वावरत होती. कृष्णा न्याहारी करून शेतावर गेला, तो ही राधाक्काच्या पाठीवर हात फिरवूनच. कधी नाही ते या घरातल्यांची परंपरा मोडीत निघाली होती. तिच्या ६०वर्षाच्या आयुष्यात, आणि त्या आधीही आजीसासू कडून ऐकलेल्या घटनांत कुठेही वारी चुकलेली नव्हती. तिच्या मनात नाना शंका कुशंका होत्याच.आता ती विचार करत होती, 'ही कोनती कोरोना नावाची महामारी... Continue Reading →

वारी

आज कित्येक वर्षांनंतर भाऊ आणि त्यांचे कुटुंबीय देवदर्शनासाठी निघाले होते. भाऊंचा एकुलता एक मुलगा विलास आज आपल्या आईवडिलांना घेऊन अक्कलकोटला स्वामी समर्थांच्या भेटीला चालला होता. सोबत विलासची पत्नी आणि बहीण पूर्वा आणि तिची छोटी मुलगी स्वरा होती. चेन्नई मेलची तिकिटे अगोदरच काढलेली होती. मध्यरात्री दादर स्थानकातून गाडी पकडून सकाळी अक्कलकोटला उतरून, तिथून खाजगी गाडीने स्वामी... Continue Reading →

एक वारी अशीही

शाळा सुरू होऊन महिना झाला तरीही आकाश शाळेत आला नव्हता. तो शाळेत यायला तयारच नाही हे समजल्यावर प्रिया अस्वस्थ झाली होती. तिच्या जीवाची तगमग होत होती. शेवटी ती मुख्याध्यापकांच्या परवानगीने आकाशच्या घरी पोचली.ती दिसताच आकाश  घरात लपून बसला. गरीब, कष्टकरी आई-बापाच्या मुलाची शाळेविषयीची नावड तिला सहनच होईना. ती त्याच्या घरी पडवीतील खुर्चीवर बसली. आई बाबा... Continue Reading →

विठ्या

सावित्री आज पहाटे पहाटेच उठली.स्नानसंध्या केली. अंगणात शेणसडा घातला. सुंदर रांगोळी काढली. नित्यनेमाची पूजा केली. तुळशीला पाणी घातले.सुवासिक अगरबत्ती लावली.आज सावित्री खुपच आनंदी अन उत्साही होती.काय कारण बरे या उत्साहाचे? वटपौर्णिमा होती आज. "जन्मोजन्मी हाच पति  लाभू दे रे देवा" हेच मागणे वडाच्या झाडाला फेऱ्या घालून मागायचं म्हणून तर तिची लगबग सुरू होती.नाकात नथ, गळ्यात... Continue Reading →

आनंदवारी

दोन्ही डोळ्यांना बँडेज लावलेल्या अवस्थेत सीमा उदासवाणी बसली होती." सीमा, चल, पोहे खाऊन घे गरम " असे म्हणून रवीने तिला चमच्याने भरवायला सुरुवात केली. त्यावर ती म्हणाली " किती त्रास घेता हो तुम्ही माझ्यासाठी!"  " वेडाबाई , नेहमी  तूच  करतेस ना आमच्यासाठी ! "रवीचे हे बोलणे ऐकून सीमाला भरून आले.चार दिवसापूर्वी हॉलमधील फॅन साफ करताना डोळ्यात चिकट... Continue Reading →

वारी

उत्तर रात्र उलटून पहाटेची वेळ होत आली होती. आई उठली. गाई म्हशींना वैरण टाकले. दूधाची धार काढण्याच्या एक तास आधी आई वैरण टाकायची. तासाभराने दूधाची धार काढायची. वैरण धार काढण्यापूर्वी नाही टाकले तर दूधावर परीणाम व्हायचा. दूध कमी भरायचे. मग आई हा आळस न करता वैरण टाकायची.आईने आजोबांसाठी गरम पाणी ही गिझर लावून काढून दिले.... Continue Reading →

वारी

"मला वारीला पायी जायचय" डायनिंग टेबल वर विक्रम जाहीर करतो. त्याचे बाबा वसंतराव आणि आई वसुधा. वसंतराव लगेच त्याला बोलतात, "अरे, काम नसलेल्यांची काम ती, ब्रेक च हवाय तर मस्त ट्रेकिंग कर, भारताबाहेर जा, मी सगळी सोय करतो, उगीच ते वारी बिरी त वेळ घालवू नको""बाबा, आपले आण्णा ही जात होते, म्हणून मलाही इच्छा आहे.'"मला... Continue Reading →

वारी

आज आषाढी एकादशीचा पवित्र दिवस. माझा रिपोर्ट आणायला, आम्ही डॉक्टर देशमुखांकडे गेलो होतो, मला पाहताच "अभिनंदन जयाताई, जिंकलात तुम्ही कॅन्सरला हरवलंत.. आता रॅण्डम चेकींग करायचं व आनंदी राहायचं." हे ऐकताच माझ्या डोळ्यातून आनंदाश्रू आले. विठ्ठलाने एकादशीचा प्रसाद म्हणून मला बोनस आयुष्य दिलंय असं वाटलं."डाॅक्टर, तुम्ही मला जगण्याचं बळ दिलंत, मी खूप खूप आभारी आहे." असं... Continue Reading →

अवघा रंग एक झाला

शाम आणि मोहसीन.. दोघंही तिशीच्या आसपासचे..साठेक वर्षे ह्यांची कुटुंबं एका वाड्यात राहतायत..पण दोघांमधून विस्तव जात नाही.मोहसीन वरचेवर मैत्रीचा हात पुढे करायचा. पण केवळ तो मुस्लिम आहे म्हणून शामच्या डोक्यात जायचा.अधूनमधून वेगवेगळ्या कारणांनी दोघांत खडाजंगी उडायची.शामच्या बाबांनी शरदरावांनी अनेकदा मोहसीनशी मैत्री करण्याबाबत सुचवलं..पण शामला काही ते जमत नव्हतंच.आठ दहा दिवसांवर आषाढी एकादशी येऊन ठेपली होती.गेल्या काही... Continue Reading →

आळंदी देवाची

उठवं अर्चे... थोड्या टाईम मा उजाडस आते… तढलोंग आंग धुई ले व्हय... उठ जल्दी.. बाईच्या जात नं इतला टाईम झोपाउ नी.           अंदाजे सकाळचे चार वाजले असतील. राधाक्का नुकतीच अंघोळ करून आली होती. तंबूच्या ताडपत्रीकडे तोंड करून ती तिची कामं करत होती. तिने साडीचा पदर दोन्ही खांद्यावरून घेऊन दातात दाबून धरला होता. म्हणूनच तिचे शब्द काही... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

Create your website with WordPress.com
सुरु करूया