व्हेंटिलेटर

रात्री अडीच वाजता दारावरची बेल सारखी सारखी वाजल्याने काहीशा त्रासिक स्वरात मारिया उठली, कारण ती व कुंजा ( कुंजात्ता ) बारा वाजता हॉस्पिटल मधून सेंकड शिफ्ट करून घरी परतल्या होत्या. तर कार्तिकी व रिया ह्या नाईटशिफ्ट साठी हॉस्पिटल मध्ये गेल्या होत्या. दारात शेजारील फ्लॅट मधील देसाई काकू काहीशा काळजीच्या स्वरात बोलल्या…."मारिया सिस्टर… रेवतीला खूप त्रास... Continue Reading →

एक फुल, चार हाप

पुण्याच्या एस.टी. बसस्थानकावरून शिरूरकडे बस धावू लागली.बस माणसांनी खचाखच भरली होती.शहरातून काही खरेदी करून माणसे गावाकडे चालली असल्यानं एस.टी.बसमध्ये अधूनमधून काही बोचकी,पिशव्या,काही खोकी मांडून माणसं विसावली होती.उभे राहून प्रवास करणारे मात्र राजेशाही थाटात आसनस्थ झालेल्या व्यक्तिकडे बघून उगाचच नाक - डोळे मोडीत होते.अशा उभ्या राहिलेल्या प्रवाशांमध्ये सुमारे सत्तर - पंच्चाहत्तरच्या वयाचा टप्पा पार केलेली एक... Continue Reading →

माधवराव

आपल्या दैनंदिन व्यवहारात नात्यात लग्नसमारंभात अनेक नमुन्याचे मित्र भेटतात पैकी काही लक्षात राहतात काही प्रसंगाने आठवतात.आज सकाळ पासून माधवरावांनी डोकं उठवलं होत. कितीही प्रयत्न केले तरी ते माझा पिच्छा सोडत नव्हते.तसं मी माधवरावाना कधी भेटलो नव्हतो नुसत भेटलो नव्हतो असं नाही तर अशा व्यक्तीला पाहिलं सुध्दा नव्हतं तरी या माधवरावानी माझ्या जीवनात प्रवेश नव्हे तर... Continue Reading →

स्वामीनिष्ठा

एक छोटेसे खेडेगाव असते." रुकडी' त्याचे नाव "कोल्हापूर'" जिल्हा. खेडेगाव म्हणजे अगदी खेडेगाव. तिथे हातावर मोजण्या इतपत ब्राह्मणांची घरे होते. बाकी सर्व बाराबलुतेदार. सर्वजण सुखाने नांदत होती. अजून तरी सर्वांच्यात एकी होती. लांड्यालबाड्या नव्हत्या. म्हणूनच सर्वजण वेगवेगळे असूनही एकत्र सुखाने नांदत होते.इथे एक बापूराव रुकडीकर म्हणून सावकार राहत होते. ते सावकारकी  करायचे म्हणून सावकार नाव पडले.... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

Create your website with WordPress.com
सुरु करूया